रामायणमा वर्णित संजीवनी बुटीले मूर्छित भएकालाई होशमा ल्याउने विश्वास गरिन्छ, मृत्यु भइसकेकालाई होइन। यो प्रसंगले आजको राजनीतिलाई पनि एउटा गहिरो सन्देश दिन्छ। जनताको विश्वास गुमेपछि केवल पुराना नारा, भाषण र आश्वासनले मात्र त्यो विश्वास फर्काउन सकिँदैन। विश्वास कामबाट जितिन्छ, प्रचारबाट होइन।नेपाल आज नयाँ मोडमा उभिएको छ। 

वर्षौंसम्म नागरिकले सुने—भ्रष्टाचार अन्त्य हुन्छ, रोजगारी बढ्छ, विकासले गति लिन्छ। तर धेरै नागरिकले अझै पनि सेवा प्रवाह, सुशासन र जवाफदेहितामा अपेक्षित सुधार चाहिरहेका छन्। यही कारणले आज जनताले पुरानो राजनीतिक शैलीभन्दा परिणाममुखी नेतृत्वको खोजी गरिरहेका छन्।

विश्वका सफल राष्ट्रहरूलाई हेर्दा एउटा साझा विशेषता देखिन्छ—त्यहाँ कानुन सबैका लागि बराबर हुन्छ, सरकार जनताको सेवकका रूपमा काम गर्छ, र सार्वजनिक पद जिम्मेवारीका रूपमा लिइन्छ। सिंगापुरले कडा सुशासन र इमानदार प्रशासनबाट आफूलाई रूपान्तरण गर्‍यो। दक्षिण कोरियाले अनुशासन, शिक्षा र औद्योगिक विकासलाई प्राथमिकता दियो। यस्ता उदाहरणले देखाउँछन् कि परिवर्तन सम्भव हुन्छ, यदि नेतृत्वमा इच्छाशक्ति र कार्यान्वयन क्षमता दुवै छन्।

भारतको पश्चिम बंगाल (कोलकाता) को राजनीतिक इतिहास पनि बहसको विषय बन्ने गर्छ। त्यहाँका अनुभवले एउटा पाठ दिन्छ—जुनसुकै दल सत्तामा भए पनि जनताको अपेक्षा पूरा गर्न सकेन भने जनमत बदलिन समय लाग्दैन। लोकतन्त्रमा अन्तिम शक्ति जनता नै हुन्।

आज नेपालमा प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाह (बालेन) को नेतृत्वप्रति धेरै नागरिकले आशा व्यक्त गरेका छन्। उहाँको नेतृत्वमा केही प्रशासनिक निर्णय, सरकारी खर्चमा मितव्ययिता, प्रत्यक्ष जनसम्पर्क र छिटो निर्णय प्रक्रियातर्फ प्रयास भएको समर्थकहरूले उल्लेख गर्छन्। केही नीतिगत परिवर्तनहरू पनि अघि बढाइएको छ। यद्यपि, कुनै पनि सरकारको सफलता केवल लोकप्रियताले होइन, दीर्घकालीन परिणामले मापन हुन्छ। सुधारको यात्रा निरन्तर हुनुपर्छ। 

मन्त्रीहरू सिंहदरबारका कोठाभित्र सीमित नभई जनताका बीचमा पुग्नुपर्छ। सडक, गाउँ, बस्ती र कार्यालयमा नागरिकले भोग्ने समस्या सुनेर तत्काल समाधान गर्ने संस्कार विकास हुनुपर्छ। यही नै सुशासनको आधार हो।मेरो विचारमा, यदि बालेन्द्र शाहले पारदर्शिता, इमानदारी, भ्रष्टाचारविरुद्धको प्रतिबद्धता, छिटो सेवा प्रवाह र जनताप्रतिको उत्तरदायित्वलाई अझ बलियो बनाउँदै लैजानुभयो भने उहाँले लामो समयसम्म जनविश्वास कायम राख्न सक्ने सम्भावना छ। तर लोकतन्त्रमा अन्तिम निर्णय सधैं जनताले निर्वाचनमार्फत गर्छन्।

नेपाललाई आज दलगत नाराभन्दा राष्ट्रिय सोच चाहिएको छ। सरकारको प्रत्येक निर्णयमा जनताको हित पहिलो प्राथमिकता हुनुपर्छ। युवालाई स्वदेशमै अवसर, किसानलाई उचित बजार, उद्यमीलाई सहज वातावरण, कर्मचारीतन्त्रमा इमानदारी र कानुनको समान कार्यान्वयन—यही समृद्ध नेपालको आधार हो।अब समय बदलिएको छ। जनता अब भाषण होइन, परिणाम हेर्न चाहन्छन्। नेतृत्वको वास्तविक परीक्षा पनि यही हो—जनताको विश्वास जित्ने, काम गरेर देखाउने र इतिहासमा आफ्नो नाम उपलब्धिका आधारमा लेखाउने।