सीमा आभास
०२ फागुन २०७७, आइतबार
मेरो आँगनमा
उसले घाम पठायो
शीत पठायो
खामभित्र चराको सुसेलीसँगै
उसले गुनगुनाउने धुन पठायो ।
म मौन बसेपछि
छोडेर गयो
मलाई उडाउन नसक्ने आँधी भनेर ।
ऊ फर्किएपछि
मैले उसलाई घाम पठाउन सकिनँ
शीत पठाउन सकिनँ
खामभित्र चराको गीत पठाउन सकिनँ ।
उसले साँचेको हुन सक्छ
मेरो लागि–
मीठो, नमीठो सम्झना गहिराइ
बेनिन्द्रा मुस्काउने एकान्त
बग्दो हावामा अल्झिएको समर्पण
फूलको शीत,
शीतको गहिराइमा डुबेको नदीफूल
हृदयमा लुकाएको तस्बिर
थोपा–थोपा पीडा
छुट्नुअघिको सम्झना स्पर्श
सेता फूलमुनि ओझेल परेको छायाँ
मेरो लागि रोपेको हँुदो हो उसले
फूलमा ओर्लने बिहान
जलकुम्भीमुनि लुक्ने आँशु तलाउ
गहिरो आकाशमा उड्ने नीला याद
पलपल आगोमा डुब्दै गरेको आश
चुल्ठोभरि छरिएको सुदूर सम्झना
सपनामा बर्बराउँदै भन्दो हो–
हावा लागेको रूखको पातमा
पछ्यौरी बनेर फरफराउने
माया सलाम तिमीलाई...!
मायालु...!
आगोमा उभिएको आँधीसलाम तिमीलाई...!
हाँस्न नसकेको आँशुसलाम तिमीलाई...!
तिमीले नदिएको घामसलाम तिमीलाई...!
